مجله «تابآوری در برابر حوادث و سوانح» یک مجله تخصصی در حوزه سوانح، دارای داوری علمی و فصلنامه است که به بررسی تمامی جنبههای مطالعات سوانح، سیاستگذاری و مدیریت سوانح و بحرانها اختصاص دارد. این مجله علمی به پیشبرد درک علمی و مدیریت عملی بلایا و بحرانها اختصاص دارد و میکوشد تا بستری میانرشتهای پیشرو برای پژوهشگران، دستاندرکاران، سیاستگذاران و دانشگاهیان فراهم آورد تا پژوهشهای اصیل، مقالات مروری و سایر دستاوردهای علمی را منتشر کنند که طیف کاملی از مدیریت بلایا، از پیشگیری و آمادگی گرفته تا پاسخدهی، بازیابی و تابآوریسازی را پوشش میدهد.
اهداف مجله:
– ترویج نظریهها، الگوریتمها و مدلهای نوآورانه در زمینهی ارزیابی ریسک، پیشبینی و برآورد خسارت؛
– ترویج یکپارچهسازی فناوری و نوآوری در رویههای مدیریت بلایا؛
– تشویق رویکردهای مشارکتی، مردمی و حکمرانیمحور در کاهش ریسک بلایا؛
– پُر کردن شکاف میان پژوهش علمی و کاربرد عملی به منظور افزایش تابآوری جامعه؛
– پایبندی به بالاترین معیارهای اخلاق پژوهش، یکپارچگی دانشگاهی و داوری همتای دو-سو-ناشناس؛
– فراهمسازی دسترسی آزاد به تمام محتوای منتشرشده جهت تضمین دیدگاه جهانی و تأثیرگذاری یافتههای پژوهشی؛
– ارتقای دانش علمی: ارائه پژوهشهای جدید و کاربردی در زمینه مدیریت سوانح و کاهش ریسک؛
– آگاهیرسانی: افزایش آگاهی عمومی و تخصصی درباره روشهای پیشگیری و آمادگی برای مقابله با سوانح؛
– اتصال دانش به عمل: نمایش راهکارهای عملی که از یافتههای پژوهشی بهره میبرند؛
– تقویت همکاریها: تشویق تعامل بین دانشگاهیان، سیاستگذاران و متخصصان برای حل مسائل و ارائه راهحلهای کاربردی؛ و
– پیشبینی آینده: ارائه بینشهایی درباره سوانح و پالشهای آتی همراه با راهبردهای پیشنهادی.
حوزههای موضوعی:
۱. تابآوری: به توانایی یک نظام یا جامعه در معرض مخاطرات برای ایستادگی، تحمل و سازگاری در برابر حوادث و سوانح و بازتوانی و بازسازی مؤثر و بهموقع جامعه آسیبدیده گفته میشود.
۲. مدیریت بلایا و بحران: نظام حاکم بر راهبردها، رویکردها، برنامهها و اقداماتی است که با هدف پیشبینی، پیشگیری و کاهش خطر، آمادگی و پاسخ کارآمد و بازتوانی و بازسازی (بازیابی) پس از وقوع حوادث و سوانح صورت میگیرد.
۳. پیشگیری و کاهش ریسک: مجموعه تدابیر و اقداماتی که شامل شناسایی، شناخت و تحلیل مخاطرات، آسیبپذیریها، الزام به کارگیری مدیریت کاهش ریسک (خطر) در تدوین برنامه و بودجه بخشهای توسعهای، تعیین راهبردها و اولویتهای بخشهای گوناگون، تدوین و اجرای برنامههای کاهش خطر حوادث و سوانح در کشور است.
۴. آمادگی در برابر سوانح و بلایا: مجموعه تدابیر و اقداماتی است که ظرفیت جامعه و دستگاههای مسئول را برای پاسخ مؤثر به حوادث و سوانح افزایش میدهد به طوری که خسارات انسانی و مادی ناشی از آن را به حداقل برساند.
۵. پاسخ به حوادث و سوانح (مقابله): مجموعه فعالیتها و اقداماتی است که با وقوع حادثه آغاز شده و شامل هشدار سریع، تخلیه، جستجو، نجات و امداد، تأمین امنیت و نظایر اینها، متناسب با ویژگیهای هر بحران است.
۶. بازسازی و بازتوانی (بازیابی) پس از سوانح: به مجموعه تدابیر و اقداماتی گفته میشود که برای ترمیم و بهبود خدمات و ساختارها، معیشت، توانمندی و شرایط زندگی جوامع متأثر از حوادث و سوانح انجام میشود؛ به نحوی که موجب ارتقای توانایی و ظرفیت آنها در جهت کاهش خطر حوادث آتی شود. بازیابی شامل ابعاد مختلف کالبدی (ساختمانهای مسکونی و غیر مسکونی و زیرساختها)، اقتصادی، روانیاجتماعی و محیط زیستی پس از سوانح است.
۷. فناوری و نوآوری در مدیریت سوانح: استفاده از تکنولوژیهای پیشرفته مانند دادههای بزرگ، GIS و هوش مصنوعی در مدیریت سوانح
۸. رویکردهای مشارکتی و جامعهمحوری در مدیریت سوانح: نقش جوامع محلی، دانش بومی و آموزش در افزایش تابآوری سکونتگاههای شهری و روستایی در برابر سوانح
۹. نظام حکمرانی خطرات، حوادث، سوانح و ریسک بلایا: مجموعهای از سیاستها، ساختارها، فرایندها و ابزارها برای کاهش خطرات ناشی از سوانح و حوادث. |
